Git Artık

Kimse bana söylemedi
Hayatın bu kadar acımasız olduğunu
Ben yaşadım öğrendim
Acılar edindim kendim
Kimi zaman hissettim
Bir kaç ümit buldugumu
kırıntıları takip etti
biraz yoruldu kalbim
sonra ise farkettim
aynı yerde durduğumu

Sevgi denen şeye inancım yok
artık yok yok artık yok
bitti tükendi kalmadı
acı veren sözlere karnım tok artık tok
yok artık yok
yok artık yok yok

Kaçış

Kurtulmak isterim içindeki karanlığa gömülmekten
Sisli aksamların sabahına erismekten
Korktuğum şeyler pesimdeler nasıl olsa yenecekler
Kaç kurtar kendini benim savaşım bu ilişme sen

Dario

Şehrimin duvarları kalın ve korunaklı
Yüzyıllardır direniyoruz
Ne zaman bitecek bu savaş
Bilen yok
Barış ümidimiz hiç olmadı
İhanetler gördük kesildi solukları
Zihinlerini hapsettik çukurlara
Kaçış yok hapsolduk dediğimizde
Bir ümit belirdi kazdık boşluğa doğru
Liderimiz yaşlı bir çınar
Sarıp korurdu her birimizi
Tam kurtulduk derken bıraktı hepimizi
Dağıldık farkındaydık felaketin
Cepheler açıldı sonra
Yeni bir çınar yeşermedi gitti...

Kaybettik herşeyi
Alıkoydular beni ve sevdiklerimi
Kölesi oldum düşmanlarımın
Kaçmak için ümit az
Sınırları belli bir dünyada
Nereye kaçabilirsin ki?
Sınırların ötesi mi olabilir belki de
Ama herşeyi biliyorlar
Bizden hep öndeler
Bir fırsat yakalamalıyım ufacık bir fırsat.

Eskilerden

Benim derdim bana yeter
başkasını istemem
zaten kırılmış kalbim
daha fazla beklemem
umudunu yitirmiş
senden af dilerken ben
gördüm gerçek yüzünü
tek kelam edemeden...

Şimdi uzaktan izle beni
dumanımda boğulurken
yorulurken hayatın bu
acımasız düzeninden

Sonra çıkınca karşına
bir kac yıl sonra aniden
oturup konuşuruz belki
yıllar sonra eskilerden 

Canımızdan Gittin Onur Can Özcan

Öncelikle şunu söylemek istiyorum çok farklı biriydi o. Sözleri yüreğinin en derinlerinden gelen, müziği kalbinin anahtarı olarak gören bir sanatçıydı. Şile'de o çok sevdiği denizde kaybettik onu; ümidimizi yitirmeden bekledik ancak bizleri yasa boğan kötü haber geldi. Tüm sevenlerine ve ailesine baş sağlığı diliyorum. Allah mekanını cennet etsin.

Bir zamanlar Ezgi isminde bir sevgilim vardı ve onu mutlu edecek birşeyler bulmak için çabalarken Yanlızlığın Ezgisi şarkısıyla karşılaştım. Onur Can Özcan'ı ilk dinleyişim böyle gerçekleşti. Sesinin tonu ve şarkı ile bütünleşmesi beni çok etkilemişti. İnsanı kendine çeken buğulu ve doğal bir sesi vardı. Sonraları arkadaşlarıma da dinlettim bu şarkıyı, çok beğenmiştim. Kimisi daha önce duymamış; bazıları ise duymuştu. Diğer şarkılarını da dinlemekten geri durmadım. İlk olarak Ayyaş ve Biz Bize adlı şarkıları Youtube'a yükleyerek sesini duyurmaya başlamış. Bu iki şarkı da amatörce çekilmiş ancak harika şarkılar. Sözleri eğer aynı şeyleri hissedebiliyorsanız sizi adeta titretiyor. Şarkılarında söz ve müziğinde kendine ait olması şarkıyı yaşamasını sağlıyor gibiydi. Ev arkadaşlarımla salonda otururken her gün bir şarkısını açar olmuştum. Birbirimizle şakalaşırken sesinin farklılığı ile ilgili şakalar yapardık. ''Acaba günde kaç paket sigara içiyor?'' ''Adam sigarayı bıraksa meslek hayatı bitebilir'' gibi  konuşmalar aklıma geliyor. Arkadaşım Melih şarkılarının akorlarını öğrenip gitar ile çalar ben de eşlik ederdim. 

İlk etkiyi atlattıktan sonra Onur Can İntiaşk adlı şarkısını yayınladı. Bildirim gelir gelmez dinledim ve bu beni çok sevindirdi. Bir kaç şarkı daha çıkartıp albüm için çalışmaya başlar diye geçirdim içimden, keşke öyle olsaydı. Sonra Kibrit ve Yaramızda Kalsın şarkıları geldi. Yaramızda Kalsın'ı çok beğenmiştim. Melih'le de bir çok kez söyledik. Hayatımda ilk defa birinin şarkılarını çıkar çıkmaz ezberliyor ve sosyal medyada paylaşıyordum. Puslu sesiyle sanki yanımda bir arkadaşım gibi şarkılarını söylüyordu. Çilingir şarkısı çıktığında okuldan dönmüş ailemin yanındaydım. Bu şarkı için bir sofra kuramamanın veridiği hüzünle günlerce dinledim. Son olarak da Onur Can  yaklaşık bir ay önce Hırka şarkısını çıkarmıştı. Yine güzel sözler ve efsane bir yorumu vardı. Malesef diyecek çok şeyim olsada bunları söylerken daha da kötü hissediyorum. Hep güzel insanlar mı gidecekler bu dünyadan? Neden ?  Onur Can Özcan 21 yaşında hayatını kaybetti, bizler de onu...

Sen dağıttın bak.

Ben topluyorum beni.

Madem anlat biraz..

Yolunda mı her şey senin gibi?

Benim değil.

Olmuyor o söylediğin..

Başımda bir bela..

Hoşçakal demek kolay,

Güle güle giden için..

Hepsinde mevzu sen.

Bu aralar ne dinlesem..

Ne çalınsa aklıma;

Dillerinden hiç düşmedin.

Sarılıp veda ettim bütün sokaklarına

Bu şarkılar seni tanır gibiler..

Ansızın bir hoşçakal kurşununa

Hırkan ömrüme asılı hala..

Onunla geçinemedim.

Kokunla başedemedim.

Sevmek Yetiyor

Dur durak bilmeden hırpaladın kalbimi
soguktu hep nefesin
buz gibiydi ellerin
oturdum hep düşündüm neden 
yaptın bunu?
hislerimle oynadın
ve 
terkettin beni

demek ki 
sadece sevmek yetiyormuş
sevgilim
sadece sevseydin
bırakıp gitmezdin.